Zelden zo gegrepen door een plaat van Nederlandse bodem. De Haags/Utrechtse band Yen Harley (van Lukas Batteau) komt, ziet en overwint met het sublieme ‘The Substance Of Things’. Tien krachtige, melancholieke songs die je keer op keer verrassen en inpakken.

Zonder overdrijven grijpt Yen Harley je bij de kladden en laat pas na 45 minuten los. Wat betreft muziekstijl klinkt de band niet bijster origineel, maar het onderscheid zit ‘m in de invulling. De melodie bijvoorbeeld. Dat zet zich direct in met opener ‘Pearls’ waarin je gegrepen raakt door de overdonderende overtuigingskracht van de cd en je hoopt dat je ook de komende nummers met gespitste oren aan de boxen gekluisterd blijft. Reken maar. Allemachtig! Waarin een klein land groot kan zijn. Iedereen moet luisteren. Geef het een kans en laat je verpletteren. De single, het heerlijke ‘Call it love’, verdient een ereplek in de huiskamer. En dan ben je nog maar twee nummers onderweg.

Het is ook die stem van frontman Lukas Batteau. Eigenzinnig, doortastend en origineel. In ‘Family man’ bijvoorbeeld, harmoniseert zijn stem prachtig met het gitaargeluid van Rolf Perdok. Tel daar de dwingende bas van Josine van der Splinter en de soms stevige drumpartijen van Berry Vink bij op en je bent getuige van de muzikaal hoogstaande Lage Landengeboorte die Yen Harley heet. Na het prettig rockende ‘Why she runs’ neemt de band gas terug met het meeslepende ‘Inhale’, waarin zo veel melancholie schuilt, dat de ogen beginnen te branden en wie het dan nog droog houdt, krijgt een nieuwe uitdaging in het daaropvolgende ‘The seventh day’.

Yen Harley stapelt verder en grijpt door met ‘Under black light’, nummer zeven van de cd. Een aangrijpend couplet met een stevig refrein, ook weer volgens inmiddels beproefd recept. Daarin schuilt wellicht een gevaar, omdat hier een cd ligt waarmee Yen Harley klaar lijkt. Luister maar eens naar ‘Holes in the sky’, dat de hoge kwaliteit vasthoudt. Verwend als je inmiddels bent, raakt nummer negen van de cd, ‘Line of fire’, weliswaar de gevoelige snaar, maar er klinkt hier een zweem van gemakzucht door. Gelukkig eindigt ‘The Substance Of Things’ met het gevoelige ‘By starlight’. Een passende afsluiter van een cd die een groot publiek verdient. Spits allen je oren.

3VOOR12 website

Yen Harley beschikt een stevige portie gitaargeweld, hoewel er met voldoende nuances en melodische afwisselingen gewerkt wordt. De rijke mannenstem van Batteau beschikt over een paradoxale schoonheid: een zachte ruwheid in de ondertoon met een melancholische warmte die oplicht tijdens de refreinen. Opener ‘Pearls’ is op dat vlak de perfecte samenvatting van de groep: een leuke instrumentale intro om vervolgens over te schakelen op een stevige riff.

DIGG

“Yen Harley uit Utrecht komt er op The Substance Of Things rond voor uit: ze hebben een voorliefde voor Amerikaanse alternatieve rock uit de jaren negentig en zijn schaamteloos nostalgisch. De melancholie druipt van de songs af, denk aan het langzame werk van Buffalo Tom, Pearl Jam en de Counting Crows. Die toonzetting is even wennen, hoeveel melancholie kan een mens aan? En toch: na een paar draaibeurten moeten we toegeven dat bandleider Lukas Batteau een gedegen songschrijver is die met Pearls, Call It Love en het afsluitende By Starlight een paar krakers aflevert. Why She Runs heeft een killer-riff in huis en Batteau’s zang is soulvol. The Substance Of Things heeft vooral te lijden onder de eenvormigheid in sfeer. Muzikaal kan het nog wat losser en rauwer; bij Dinosaur Jr. is een overdosis melancholie niet storend, om maar wat te noemen. Al met al valt er genoeg aan te merken op The Substance Of Things, maar de plaat laat wel degelijk een veelbelovende band horen. Want wie nostalgische dertigers inpakt, heeft goud in handen. JOHN DENEKAMP”

[Link naar OOR]

Dit debuut is een gevarieerd album van een band die goed op elkaar ingespeeld is. Het vindt het midden tussen rock en grunge, maar heeft bovenal vooral een niet-Nederlanse ondertoon. Een goed Nederlands debuut.

recensie details

Yen Harley
‘The Substance Of Things’
Munich/V2 Records
Yen Harley is een Nederlands drietal (live aangevuld met een extra bandlid) dat poprock maakt met een nostalgische inslag. Dat laatste wordt vooral veroorzaakt door de diepe stem van zanger Lukas Batteau. De man steekt er veel emotie mee in zijn muziek. De sound wordt – zoals op de MySpace ook te lezen staat – duidelijk beïnvloed door rockbands uit de jaren ’90. In de nummers op ‘The Substance Of Things’ worden de trucs uit de rockmuziek ook slim toegepast, zoals even inhouden en dan losbarsten. (bm)

April 2010 editie RifRaf Magazine)