Posts tagged yenharley

‘The Substance Of Things’ is Dutch Alternative Rock outfit Yen Hartley’s attempt to break out of the shadows and show that they can produce some big sounding rock that’s still relevant today.

Alternative rock doesn’t really describe Yen Harley; they are more melancholic rock. This style has been around for many years and its practitioners have become more and more rare. The opening track ‘Pearls’ sets the scene. Lots of repetitive rhythm that drives home the melancholy and catchy phrasing an choruses galore. Often sounding like a heavy REM (especially on ‘Call It Love’), there are flashes of Steve Winwood and Peter Gabriel

The whole album seems stuck in the same mood; though the mood is a good one. The album is not exactly ’slashing your wrists melancholic’, though in parts you do find your mind drifting away. The laid back atmosphere is good and most of the time you will find yourself trying to sing or hum along.

‘Holes In The Sky’ stands out. It’s bigger and more anthemic in its delivery. Often reminiscent of Midlake, there are some great guitar and rhythm sections to compliment the addictive vocals; very nice. The album is full of catchy choruses and easy to listen to rock. One that typifies this is ‘Line Of Fire’, with its change of mood and tempo and catchy chorus it’s simply sublime. The last track on the album, ‘By Starlight’ is more of the same but does become slightly over indulgent, though this is rescued by some fine sounding, crystal clear guitar sound.
Overall, the musicians are competent. There are some nice lead guitar moments and the rhythm section is always tight. The vocals of Lukas Batteau are consistently good throughout and his delivery can’t be faltered.

Rather than just an album of nostalgia, Yen Harley has put together a great set of songs which are well arranged and are still relevant today. Though melancholic rock will never become the mainstream, the occasional commercial success may just manage to creep in and it’s bands like this who will lead the way.

Room13 website

De leden van Utrechtse indie rock formatie Yen Harley, hebben besloten om na twee jaar in de huidige bezetting te stoppen met de band.

De muzikale verschillen bleken uiteindelijk toch te groot om vruchtbaar te blijven samenwerken. Ze vinden het jammer om na een leuke en intensieve periode sinds de release van het album The Substance Of Things die begin 2010 uitkwam, uit elkaar te gaan, maar hebben ook zin om in het nieuwe jaar weer verder te gaan met bestaande of nieuwe projecten.

Frontman Lukas Batteau is alweer druk bezig met het schrijven van nieuw materiaal en gaat op zoek naar nieuwe bandleden, al is nog niet bekend of hij het onder de huidige naam voortzet.

YEN HARLEY: “The Substance Of Things” 8

TSM/Slw 2010
Review by Urban “Wally” Wallstrom,
14 November 2010

Yen Harley??? Hey, as long as they’re happy. “So throw away your pearls to the swine – you won’t devaluate” is a direct quote from the opening track, “Pearls”, a completely new take on the old saying, I believe, yeah? This is the mighty fine debut album from an alternative rock band from Utrecht, The Netherlands and vocalist/guitarist Lukas Batteau is a star in the making. But seriously, how “alternative” can you (still) be if you’re inspired by commercial and very successful acts such as Pearl Jam, REM, Alice in Chains, The Smashing Pumpkins, Soundgarden, Nirvana??? Alternative is supposed to be the… ehh, the alternative to commercial rock, yeah? no? Nevermind…

The good thing about being in a “alternative” rock band, you have the given right to be as hopelessly melancholic as you like without upsetting people to shout ‘ cheer up you miserable bastard’. And man, these lads (and one lass) give melancholy a bad name in a good way. A band like Yen Harley especially when armed with songs called “Under Black Light” and “Holes In The Sky” are never going to back down from a grungy stare contest. Certainly any band that makes the decision to bring back the darker, heavier sound of the nineties deserves respect. More rightly so when they’ve managed to come up with a string of fine melodies, which evoke a nostalgic feeling as well as ‘fresh’ and exciting. That opening, “Pearls”, pretty much sets the standard of the record. It’s close to top notch mid-tempo rock with strong vocals (hardly any singing accent whatsoever) and they’ve essentially adopted a ‘less is more’ approach to their arrangements. Not as “aggressive” as the desperate cries of Cobain and neither as heavy as early Soundgarden. “The Substance Of Things” sits nicely in between the mellow side of Pearl Jam, Foo Fighters, Soundgarden and REM.

The bottomline: Yen Harley more than deserve your attention and I’am still trying to figure out if it’s a strong eight or a weak nine rating. It’s really that good. Oh, and the monicker, appearantly Batteau named the band after a hotmail account of a girl he had hopelessly been in love with. Well, there you go… I’ll have to name my next project: ‘pissoffyousickbastard_iamnotyourgirlfriend’… ’sigh’… angela… sweet angela.

www.yenharley.com
www.myspace.com/yenharley

YEN HARLEY The Substance Of Things

Named after an old flame of mainman Lukas Batteau, Utrecht based Yen Harley (Lukas Batteau – vocals / guitar, Rolf Perdok – guitar, Josine van der Splinter – bass, and Berry Vink – drums) have a distinctly none European sound. But that’s the nature of today’s global music industry.

Originally influenced by the grunge bands of the early nineties such as Soundgarden, Smashing Pumpkins, Alice In Chains and Pearl Jam, Yen Harley Mark I broke up in 2006, after which Batteau – encouraged by his wife – reinvented himself as an acoustic singer songwriter.

And although that went well, with a well received EP and over a hundred gigs in 12 months, including festivals and opening for the likes of Tracy Bonham, Batteau yearned for the darker, heavier sound that only a band could provide.

So, in 2009 Lukas Batteau (the band) was assembled and after some hard gigging set to work in the studio to record The Substance Of Things. With the band complimenting, in a restrained fashion, and with Batteau’s vocals well up in the mix it’s a combination that gives Yen Harley a somewhat unique sound.

With the exception of the Michael Stipe / REM influenced Call It Love For the album is a dark, brooding and ponderous affair. It’s not going to get any party started, but it is perhaps the appropriate accompaniment to the end of a stoned evening. ***

Review by Pete Whalley

Get Ready To Rock

nieuws Zojuist is bekend geworden dat Yen Harley voor hun volgende single gaat samenwerken met Stefan Boman van Park Studio in Zweden. Stefan Boman is vooral bekend van zijn werk met de Zweedse band Kent, Backyard Babies en The Hives nu buigt hij zich de komende maanden over de muziek van de Utrechtse band Yen Harley.
Deze producer spreekt de band vooral aan om zijn werk met de band Kent. Yen Harley verwacht eind oktober klaar te zijn met de single en hoopt stiekem ook op een samenwerking voor hun volgende album.

Lukas Batteau, frontman Yen Harley, reageert vooral verbaasd en zegt “ineens ben je in contact met een toffe en enthousiaste producer!”

Voor meer informatie over Park Studio:

http://parkstudio.se ”

Voor alles over Yen Harley:

www.yenharley.net
www.proculture.nl

Goed nieuws voor de Utrechtse rockformatie Yen Harley, die afgelopen mei in samenwerking met Dying Giraffe/Munich hun debuutalbum “The Substance Of Things” uitbracht in de Benelux. Nadat de plaat hier goed is ontvangen, is deze ook in de UK niet onopgemerkt gebleven. In september komt het album aldaar uit. Dit gebeurt via Dying Giraffe, die een samenwerking is aangegaan met een Engels pers- en radio promotieagent.

Tevens heeft Dying Giraffe een samenwerkingsverband gesloten met een Italiaans label waardoor nieuwe label releases ook via een van de grootste independents in Italië zullen verschijnen. Voor het uitbrengen van “The Substance Of Things” in Italië zijn er inmiddels ook al vergevorderde gesprekken gevoerd.

Naast deze internationale ontwikkelingen, is de band intussen ook begonnen met het schrijven van nieuwe nummers en rondt het management van Yen Harley de onderhandelingen af met binnen- en buitenlandse studio’s, waar het vervolg album zal worden opgenomen.

[Link]

Zelden zo gegrepen door een plaat van Nederlandse bodem. De Haags/Utrechtse band Yen Harley (van Lukas Batteau) komt, ziet en overwint met het sublieme ‘The Substance Of Things’. Tien krachtige, melancholieke songs die je keer op keer verrassen en inpakken.

Zonder overdrijven grijpt Yen Harley je bij de kladden en laat pas na 45 minuten los. Wat betreft muziekstijl klinkt de band niet bijster origineel, maar het onderscheid zit ‘m in de invulling. De melodie bijvoorbeeld. Dat zet zich direct in met opener ‘Pearls’ waarin je gegrepen raakt door de overdonderende overtuigingskracht van de cd en je hoopt dat je ook de komende nummers met gespitste oren aan de boxen gekluisterd blijft. Reken maar. Allemachtig! Waarin een klein land groot kan zijn. Iedereen moet luisteren. Geef het een kans en laat je verpletteren. De single, het heerlijke ‘Call it love’, verdient een ereplek in de huiskamer. En dan ben je nog maar twee nummers onderweg.

Het is ook die stem van frontman Lukas Batteau. Eigenzinnig, doortastend en origineel. In ‘Family man’ bijvoorbeeld, harmoniseert zijn stem prachtig met het gitaargeluid van Rolf Perdok. Tel daar de dwingende bas van Josine van der Splinter en de soms stevige drumpartijen van Berry Vink bij op en je bent getuige van de muzikaal hoogstaande Lage Landengeboorte die Yen Harley heet. Na het prettig rockende ‘Why she runs’ neemt de band gas terug met het meeslepende ‘Inhale’, waarin zo veel melancholie schuilt, dat de ogen beginnen te branden en wie het dan nog droog houdt, krijgt een nieuwe uitdaging in het daaropvolgende ‘The seventh day’.

Yen Harley stapelt verder en grijpt door met ‘Under black light’, nummer zeven van de cd. Een aangrijpend couplet met een stevig refrein, ook weer volgens inmiddels beproefd recept. Daarin schuilt wellicht een gevaar, omdat hier een cd ligt waarmee Yen Harley klaar lijkt. Luister maar eens naar ‘Holes in the sky’, dat de hoge kwaliteit vasthoudt. Verwend als je inmiddels bent, raakt nummer negen van de cd, ‘Line of fire’, weliswaar de gevoelige snaar, maar er klinkt hier een zweem van gemakzucht door. Gelukkig eindigt ‘The Substance Of Things’ met het gevoelige ‘By starlight’. Een passende afsluiter van een cd die een groot publiek verdient. Spits allen je oren.

3VOOR12 website

Yen Harley beschikt een stevige portie gitaargeweld, hoewel er met voldoende nuances en melodische afwisselingen gewerkt wordt. De rijke mannenstem van Batteau beschikt over een paradoxale schoonheid: een zachte ruwheid in de ondertoon met een melancholische warmte die oplicht tijdens de refreinen. Opener ‘Pearls’ is op dat vlak de perfecte samenvatting van de groep: een leuke instrumentale intro om vervolgens over te schakelen op een stevige riff.

DIGG

“Yen Harley uit Utrecht komt er op The Substance Of Things rond voor uit: ze hebben een voorliefde voor Amerikaanse alternatieve rock uit de jaren negentig en zijn schaamteloos nostalgisch. De melancholie druipt van de songs af, denk aan het langzame werk van Buffalo Tom, Pearl Jam en de Counting Crows. Die toonzetting is even wennen, hoeveel melancholie kan een mens aan? En toch: na een paar draaibeurten moeten we toegeven dat bandleider Lukas Batteau een gedegen songschrijver is die met Pearls, Call It Love en het afsluitende By Starlight een paar krakers aflevert. Why She Runs heeft een killer-riff in huis en Batteau’s zang is soulvol. The Substance Of Things heeft vooral te lijden onder de eenvormigheid in sfeer. Muzikaal kan het nog wat losser en rauwer; bij Dinosaur Jr. is een overdosis melancholie niet storend, om maar wat te noemen. Al met al valt er genoeg aan te merken op The Substance Of Things, maar de plaat laat wel degelijk een veelbelovende band horen. Want wie nostalgische dertigers inpakt, heeft goud in handen. JOHN DENEKAMP”

[Link naar OOR]